De regeringen die dit land rijk is, overleggen volgende week hoe ze kunnen voorkomen dat de bankencrisis de hele economie onderuithaalt.
Op vraag van de federale regering heeft het Planbureau een document klaargestoomd waarin het alvast enkele suggesties doet.

Het Planbureau predikt in de eerste plaats realisme. Als kleine open economie is België de speelbal van wat er in de rest van de wereld en vooral in Europa gebeurt.
Wie denkt dat ons land op eigen houtje de dans kan ontspringen, maakt zichzelf wat wijs. De impact van maatregelen die op nationaal vlak worden genomen, moet worden gerelativeerd.
Het antwoord op deze crisis moet in de eerste plaats komen van een gecoördineerde aanpak op Europees niveau.
Aan de oorsprong van de economische tegenspoed die op ons afkomt, ligt de crisis van het financieel systeem.
Het monetair beleid moet dan ook het belangrijkste wapen zijn om de crisis te bestrijden.
Primordiaal is de stabilisatie van het financieel systeem - daar wordt volop aan gewerkt - en een versoepeling van het monetair beleid die zo snel mogelijk bij de ondernemingen en gezinnen moet terechtkomen.

In tweede orde moet het budgettair beleid in stelling worden gebracht. Het Planbureau vindt dat de landen van de Europese Unie de automatische stabilisatoren moeten laten spelen.
Anders gezegd: men moet aanvaarden dat de begrotingen in het rood gaan. Dat betekent echter niet dat de budgettaire teugels nu ongebreideld kunnen worden gevierd.
De regeringen - dat geldt in het bijzonder voor de Belgische - moeten zich engageren om zodra de economische situatie opklaart weer aan te knopen met de opbouw van structurele surplussen.
Dat is nodig om de bevolking ervan te overtuigen dat een buffer aangelegd wordt om de toekomstige kosten van de vergrijzing op te vangen.
Slaagt de regering daar niet in, dan zullen de mensen zelf meer gaan sparen voor hun pensioen, met nefaste gevolgen voor de consumptie en de economische groei. Het wordt dus koorddansen voor de regering Leterme.

Onze regering heeft niet de middelen om de wereldwijde economische recessie tegen te houden. Maar ze kan in eigen land wel een steentje bijdragen om de schade te beperken.
Ze moet doen wat ze kan, en het Planbureau doet een aantal voorstellen.
Die zullen niet allemaal op applaus worden onthaald. De instelling pleit bijvoorbeeld voor een striktere prijzencontrole, in het bijzonder voor energie en telecomdiensten.
Bedrijven die excessieve marges aanrekenen, moeten op een systematische manier worden aangepakt, luidt het. De betrokken ondernemingen zullen daar niet mee opgezet zijn.

Het Planbureau zegt ook onomwonden dat er geen ruimte is om loonsverhogingen toe te kennen bovenop de index.
Dat zal bij de vakbonden, die van de verhoging van de koopkracht hun strijdpunt hebben gemaakt in de onderhandelingen over een nieuw loonakkoord, bijzonder slecht vallen.

Er zal heel wat weerstand komen tegen deze voorstellen. Het moet echter duidelijk zijn dat de crisis het snelst wordt bedwongen als iedereen een inspanning doet.
De hamvraag is of de regering-Leterme moedig genoeg is om deze onpopulaire maar noodzakelijke maatregelen op te leggen.

Bron:De Tijd