Amper een jaar geleden liepen de straten van Brussel vol met betogers, protesterend tegen de hoge inflatie en voor het behoud van de koopkracht.

Maar samen met de economische activiteit is ook het gemiddelde prijzenpeil gekelderd.
Tegenover de inflatiepiek van 5,9 procent amper tien maanden geleden kijken we nu, met een deflatie van 0,4 procent, tegen dalende prijzen aan.
(tijd) - Een langdurige deflatie is een economisch rampscenario, minstens even erg als een galopperende inflatie.
Want als je weet dat bijvoorbeeld een auto of televisie over enkele maanden minder kost, waarom zou je die dan nu kopen?
En waarom zou je als bedrijf sleider een nieuwe machine aanschaffen als je weet dat je met wat oplapwerk de oude nog een jaar langer kan gebruiken om de nieuwe dan veel goedkoper te kunnen inslaan?
Het gevaar van het massaal uitstellen van aankoopbeslissingen en investeringen kan de economie helemaal naar de verdoemenis helpen, met een spiraal van lagere prijzen tot gevolg.
Het is dus niet verwonderlijk dat enkele centrale banken, waaronder die van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk,
massaal aan geldcreatie doen om zo’n deflatoire spiraal te vermijden en de economie erbovenop te helpen.

De zorgen over deflatie zijn echter overtrokken. In de praktijk kosten de meeste producten en diensten nog steeds meer dan vorig jaar.
Het gemiddelde drankje in een café is zelfs bijna 4 procent duurder geworden. De deflatie, of ‘negatieve inflatie’ zoals sommigen de dalende prijzen liever noemen,
zijn bijna alleen te wijten aan de teruggevallen grondstoffenkoersen. Omdat die pas hun piek bereikten in juli vorig jaar, staan ons nog enkele deflatoire maanden te wachten.
Maar dat is geen ramp omdat de neergang van het prijzenpeil zich beperkt tot één sector. Intussen is olie zelfs opnieuw twee derde duurder geworden tegenover haar laagste koers,
en zitten ook veel andere prijzen voor grondstoffen of transport weer in de lift.

Het is dus hoogst waarschijnlijk dat de deflatie snel achter de rug is. De Europese Centrale Bank doet er daarom goed aan de geldpersen niet op volle toeren te laten draaien.
Want, zoals we weten, kan het klimaat snel keren. Een forse inflatieopstoot op langere termijn is een reëel gevaar door de huidige lage rentetarieven en de aankoop van schulden door centrale banken.
De ECB moet wel waakzaam blijven. Alleen wanneer de dalende prijzen zouden uitwaaieren naar alle sectoren, is er een probleem.

Intussen is de korte deflatieperiode goed voor onze portefeuille. Omdat de lonen gekoppeld zijn aan de gezondheidsindex (zonder benzine, alcohol en tabak), en die nog ruim positief is,
zullen de meesten eind dit jaar hun loon zien stijgen. Vorig jaar was er nog protest tegen het gebruik van de gezondheidsindex omdat die het algemene prijzenpeil niet volledig volgde.
Nu bewijst ons indexsysteem zijn deugdelijkheid door de gigantische schommelingen in de grondstoffenprijzen uit te vlakken.

BRON: De Tijd